Artystka o sobie:
Do 2007 roku pracowałam jako graficzka w CANAL+ i ilustratorka, współpracując między innymi z magazynami „Go”, „Cafe” i „Marie Claire”. Później zajęłam się kuratorowaniem wystaw. I właśnie wtedy wydarzyło się coś paradoksalnego: im bliżej byłam artystów i świata sztuki, tym bardziej sama się z niego wycofywałam. Uznałam, że mam do czynienia z ludźmi znacznie bardziej utalentowanymi niż ja i że nie powinnam się wygłupiać. Słyszałam zresztą także od najbliższych: „Z ciebie to żadna artystka”.
Przez dwanaście lat nie rysowałam.
Wszystko zmieniło spotkanie z psycholożką w 2019 r.. Po obejrzeniu mojego rysunkowego testu twórczego myślenia powiedziała: „Ładnie rysujesz! Dlaczego nie tworzysz?”. Odpowiedziałam bez namysłu: „Bo nie lubię”. Roześmiała się i stwierdziła, że nigdy nie słyszała większej bzdury. Obraziłam się, ale jednocześnie dałam się sprowokować. Powiedziała, żebym zaczęła rysować dla innych. Motywacja altruistyczna jest bardzo mocna.
Bałam się. A jednak po dwunastu latach narysowałam pierwszy rysunek.
I odkryłam, że rysowania nie da się zapomnieć.
Dziś rysowanie jest dla mnie jedną z najbardziej relaksujących i medytacyjnych czynności. Jest też chyba najbardziej prawdziwą rzeczą, jaką robię. Nie dlatego, że potrafię dokładnie narysować to, co widzę. Wprost przeciwnie.
Są dni, kiedy obrazy pojawiają się we mnie z ogromną siłą - widzę je niemal wszędzie, w rysunku podłogi, wzorze na ścianie, kafelkach w łazience. Wtedy wystarczy wrócić do domu, wziąć ołówek i zacząć rysować, żeby natychmiast zobaczyć przepaść między tym, czego pragnę, a tym, co potrafię zrobić.
Być może właśnie ta różnica jest najważniejsza.
Nie próbuję już udowadniać, że jestem artystką. Nie interesuje mnie też rozstrzyganie, co jest „prawdziwą sztuką”. Interesuje mnie moment, w którym wewnętrzny obraz spotyka się z ręką, materiałem i ograniczeniami. Kiedy moment obserwacji rzeczywistości, zachwyt nad chwilą zostaje zamrożony i przelany na papier. Kiedy jak mówił Czapski „ja na końcu ołówka”. To spotkanie bywa niedoskonałe, czasem frustrujące, ale daje ogromną przyjemność.
Po latach autocenzury pozwalam sobie tworzyć
I być może właśnie w tym geście — pozbawionym ambicji udowadniania czegokolwiek — znalazłam własną drogę.
O Artystce:
mgr Katarzyna Haber - kuratorka, wykładowczyni akademicka, krytyczka sztuki, rysowniczka, absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską „Symbolika drzew w ogrodach angielskich” obroniła pod kierunkiem Wiesława Juszczaka w 1999. Stypendystka ICOMOS IFLA University of York. W 1998 r. podjęła studia na wydziale grafiki EAS pod kierunkiem Ewy Pełki i Jerzego Grabowskiego.
Tworzyła ilustracje i okładki dla magazynów lifestylowych Go, Deep, Cafe wyd. Direct Publishing oraz Marie Claire. W latach 2003-2007 pracowała w CANAL+ jako graficzka. Od 2007 roku związana jako kuratorka z Galerią Apteka Sztuki. Pomysłodawczyni i organizatorka Festiwalu Warszawskich Galerii WarsawByArt. Od 2020 pracuje jako kuratorka w Galerii Kordegarda Narodowego Centrum Kultury. Zorganizowała ponad 200 wystaw malarstwa, grafiki, fotografii, indywidualne i zbiorowe artystów z Polski i z zagranicy m.im. Józefa Hałasa, C.K. Norwida, Brunona Schulza, Józefa Czapskiego, Jana Matejki, Andrzeja Strumiłły, Władysława Strzemińskiego. Kuratorowała liczne wystawy w Polsce oraz zagranicą w tym w Esernyős Centrum Kultury w Budapeszcie, Galerii Monumental w Lizbonie, Galerii Das Esszimmer w Bonn, Galerii Manhattan w Łodzi, Miejskim Ośrodku Kultury w Olsztynie, Galerii Farbiarnia w Bydgoszczy, Galerii Socato we Wrocławiu, Węgierskim Instytucie Kultury w Warszawie, Galerii Stalowa, Galerii Aspekty, ZPAP, Galerii Po Prawej Stronie Wisły.
Uczestniczka międzynarodowych targów sztuki Berliner Liste 2013, 2014, Koelner Liste 2014, Art Market Budapest 2013 - 2021, Art Photo Budapest 2014 - 2022, Art Vilnius 2016, Positions Berlin 2017. Od 2000 wykładowczyni akademicka (SGGW, WSEiZ, ATA) prowadzi zajęcia z historii sztuki, wiedzy o sztuce, teorii architektury wnętrz, architektury współczesnej, projektowania graficznego, architektury polskiej, sztuki współczesnej. Autorka tekstów kuratorskich, tekstów do katalogów publikowanych przez galerie oraz tekstów o sztuce, architekturze wnętrz i historii sztuki publikowanych w magazynach „Ogrody”, „Wysokie obcasy”, „Celebrating Print Magazine”, „Dobre Wnętrze”, „Wiadomości Uczelniane WSEiZ”, PAU PAN, Konteksty, Katalogi NCK i inne.
Od 2019 r. powróciła do twórczości rysunkowej tworząc prace, których tematyka koncentruje się wokół domu rodzinnego. Rysowane śmiałą linią portrety i wnętrza budzą skojarzenia z Matissem lub notatkami Józefa Czapskiego, są jednak całkowicie wolne od jakichkolwiek zapożyczeń.Jej prace prezentowane były na wystawach w Warszawie: Pasta Cafe 2004, Między Nami 2004, Karma 2004, Teatr Rozmaitości 2005, CANAL+ 2005, Centrum kultury IGNIS, „COINCIDENCE II/2005 – Kolońskie spotkania", Kolonia 2005, „Memuary” Galeria TA3 2019, Galeria Systema,
Osaka 2019, Art Market Budapest 2019, 2020, 2021, „Kanapa z widokiem” Galeria Apteka Sztuki, Warszawa 2021, „Ekskursja” Po Prawej Stronie Wisły 2025, „Shape Shifting Woman”, Art Base, 2026
W 2024 ukazał się tomik poezji Czesława Miłosza, wyd. NCK, ilustrowany rysunkami Katarzyny Haber.
Wernisaż wystawy prac artystki pt: „Stan Wewnętrzny” w Galerii i Pracowni AZ w Siedlcach odbędzie się w sobotę, 24 października o godz. 17:00. Wstęp wolny!
